Bestaansrust: wat er gebeurt als je stopt met reageren
over creativiteit, bestaansrust en waarom uitleggen zo vermoeiend is
Er zijn van die momenten dat je lichaam ineens slimmer is dan je hoofd.
Dat had ik deze week.
Ik was aan het denken.
Over werk. Over geld. Over creativiteit.
Want ja, mijn werk is creatief.
Als ik niet maak, niet schrijf, niet deel…
ligt het dan stil?
Mijn hoofd zei: ja.
Mijn lichaam zei: oei.
De creatieve kramp
Mijn creativiteit voelde ineens niet meer als spel.
Maar als iets wat ik moest doen.
Alsof er een stemmetje fluisterde:
“Als jij niks maakt, besta je niet echt.”
Dat voelde onrustig.
Jaloers soms.
Druk.
En dat was het moment dat ik dacht:
dit klopt niet meer.
De navel weet alles
De spanning zat in mijn navel.
Zo’n gevoel van:
“Kom op, we moeten iets.”
Iets posten.
Iets maken.
Iets zeggen.
Want anders… ja, wat eigenlijk?
Toen stelde ik mezelf een simpele vraag:
Wat geeft mij vandaag rust? lees verder..
De spanning verhuisde
En toen gebeurde er iets geks.
De spanning ging weg uit mijn navel.
Niet omdat ze opgelost was.
Maar omdat ze verhuisde.
Naar mijn hart.
En daarna…
naar mijn keel.
En dat was een belangrijk moment.
De keel wil niet spreken: ze wil veiligheid
Die spanning in mijn keel betekende niet:
“Ik moet iets zeggen.”
Het betekende:
“Ik ben gewend mezelf te moeten uitleggen.”
Mijn systeem had geleerd:
Als ik uitleg, blijf ik veilig.
Als ik woorden geef, word ik niet afgewezen.
Als ik antwoord, hoor ik erbij.
Dus zodra de druk uit de navel verdween,
stond de keel al klaar.
Microfoon aan.
Niemand die iets vroeg.
En toen deed ik iets nieuws
Ik zei niks.
En weet je wat er toen gebeurde?
– Het vogeltje zong gewoon verder.
– Mijn hond lag relaxed naast me.
– Mijn kind sliep rustig.
– Het leven ging nergens van uit.
Niemand zei:
“Hé, leg jezelf eens uit.”
Niemand zei:
“Zeg iets, anders mag je niet bestaan.”
Toen viel het kwartje.
Creativiteit is geen bestaansbewijs
Ik hoef niet te creëren om te mogen zijn.
Ik hoef niet te praten om ruimte te hebben.
Ik hoef niet te antwoorden om veilig te zijn.
Creativiteit is iets wat door mij heen beweegt
als ik gereguleerd ben.
Zodra creativiteit:
bewijs moet leveren
inkomen moet redden
bestaansrecht moet dragen
…verkrampt ze.
Maar als ik haar laat zijn wat ze is:
spel
expressie
verlangen
beweging
…komt ze vanzelf terug.
Zachter. Echter. Rustiger.
Dit is waar mensen ontregeld raken
Ik besefte iets groters.
Veel vrouwen — en ook mannen — raken hier ontregeld.
Niet omdat ze voelen.
Maar omdat ze denken dat ze moeten reageren op wat ze voelen.
Een idee → meteen maken.
Een prikkel → meteen uitleggen.
Een gevoel → meteen oplossen.
En hop — weg uit het lichaam.
Maar als iemand gereguleerd blijft
en voelt zonder meteen te reageren,
dan werkt alles beter.
Relaties.
Creativiteit.
Werk.
Leven.
Onderwijs? Nee. Bovenwijs.
Iemand noemde dit “onderwijs”.
Mijn lichaam zei: nee.
Ik voelde spanning bij mijn oksels en borst.
Te zwaar. Te verantwoordelijk.
Toen zei ik hardop:
“Het is geen onderwijs. Het is bovenwijs.”
En alles werd lichter.
Want onderwijs klinkt als:
jij weet iets
ik moet iets leren
hoofd naar hoofd
En bovenwijs is:
herinneren
belichamen
niets hoeven uitleggen
Net als creativiteit.
Die hoort niet bij moeten.
Maar bij natuur.
En geld dan?
Ja, die vraag kwam ook.
Ik heb geleerd:
“Je moet geld verdienen.”
Dat zat in mijn huis.
Dat zit in de maatschappij.
Maar wat ik nu leer is:
ik hoef mezelf niet te verliezen om geld te verdienen.
Eerst rust.
Dan overzicht.
Dan stapjes.
Net als mijn huis opruimen.
Dat gaf rust.
Spelletjes doen gaf rust.
Niet spectaculair. Wel echt.
De nieuwe vraag
Dus dit is mijn nieuwe kompas:
Ook al vind ik het niet leuk om te doen —
wat geeft mij vandaag rust?
Eén ding.
Eén stapje.
En vanuit die rust
komt creativiteit vanzelf weer aanlopen.
Niet geduwd.
Niet uitgelegd.
Niet bewezen.
Maar echt.
Tot slot
Het vogeltje zingt.
De hond ligt.
Het kind slaapt.
En ik?
Ik mag er zijn.
Ook als ik niks zeg.
Ook als ik niks maak.
Join
Work With Me
dōTERRA Shinrin-Yoku™
Bosbad Blend
Special geselecteerd voor jouw
KOOP
Het ultieme schoonheidsduo
Omdat je het waard bent
KOOP
